"Μαθήματα στο σκοτάδι" και για τους μαθητές του 7ου Γυμνασίου

Στο πλαίσιο του προγράμματος "Μαθήματα στο σκοτάδι" οι μαθητές του σχολείου μας θα έχουν τη χαρά να παρακολουθήσουν στις 4 και 5 Δεκεμβρίου κινηματογραφικές προβολές από την Ταινιοθήκη του Νεανικού Πλάνου - ταινίες εγκεκριμένες από το Υπουργείο Παιδείας - που απευθύνονται σε μαθητές και θα προβάλλονται στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο και στο Ενυδρείο. 
Η Α΄ και   η Β΄τάξη θα παρακολουθήσουν την ταινία του Bernd Sahling Πετώντας στα τυφλά. Πρόκειται για μια συγκινητική, αλλά και χιουμοριστική ταινία που αφηγείται την ιστορία της δεκατριάχρονης Μαρί, η οποία ζει σε ένα οικοτροφείο για τυφλούς, όπου η ικανότητα για επιβίωση καλλιεργείται σε όλους από πολύ νωρίς. Η Μαρί και η φίλη της Ίνγκα βλέπουν τον κόσμο με τα μάτια της καρδιάς και γνωρίζουν τον έρωτα μέσα στο δικό του σκοτάδι. Τα κορίτσια δεν αφήνουν την αναπηρία τους να τους στερήσει τίποτα από τη ζωή. Έχουν τις ίδιες φιλοδοξίες, τα ίδια όνειρα και κάνουν τις ίδιες σκανταλιές με τα άλλα παιδιά. Η ταινία έχει βραβευτεί στα φεστιβάλ Βερολίνου και Ολυμπίας. Στον ιστότοπο του Νεανικού Πλάνου μπορείτε να διαβάσετε μια συνένευξη του σκηνοθέτη (πατήστε εδώ). Για να παρακολουθήσετε το τρέιλερ της ταινίας πατήστε εδώ. 

Η Γ΄ τάξη θα παρακολουθήσει την ταινία του Ntshaveni Wa Lurui Η   ξύλινη κάμερα  η οποία αφηγείται την ιστορία δύο δεκατριάχρονων αγοριών από τις φτωχογειτονιές του Κέιπτάουν. Η ζωή των παιδιών αλλάζει ριζικά, όταν βρίσκουν ένα πιστόλι και μια βιντεοκάμερα δίπλα σ΄ένα πτώμα. Ο Σίφο γίνεται αρχηγός συμμορίας, ενώ ο Μαντίμπα ερασιτέχνης κινηματογραφιστής. Φλερτάροντας και οι δυο την ίδια κοπέλα από την εύπορη λευκή κοινότητα, θα ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους. Η ταινία βραβεύτηκε στα φεστιβάλ Βερολίνου, Μόντρεαλ, Παρισιού και Έμντεν. Περισσότερα για την ταινία μπορείτε να δείτε εδώ

Αφού παρακολουθήσετε την ταινία, περιμένουμε τα σχόλιά σας!

Για τα φιλολογικά μαθήματα της Γ΄ Γυμνασίου σχολ. έτους 2012-2013 δείτε και το ιστολόγιό μας blog.edu.rhodos.

Για θέματα που αφορούν μαθήματα και δραστηριότητες της Γ΄Γυμνασίου (κυρίως  φιλολογικά, ελληνικά και ξενόγλωσσα) δείτε και τις αναρτήσεις μας στο ιστολόγιο (μέχρι 23/11/2012):
Blog.edu.rhodos

Με αφορμή την επέτειο της εξέγερσης των φοιτητών του Πολυτεχνείου

Με αφορμή την επέτειο της εξέγερσης των φοιτητών του Πολυτεχνείου, στη Β΄τάξη προσεγγίζουμε το κείμενο του Γ. Χειμωνά, Έξι χιλιάδες νέοι.

 

Ένα δραματοποιημένο ντοκυμαντέρ που με ένα σύγχρονο τρόπο αναφέρεται στα γεγονότα του Πολυτεχνείου του 1973, το Γράμματα στο μέλλον, θα μας βοηθήσει να θυμηθούμε τα γεγονότα.

 

Αυτή την εβδομάδα μπορούμε να διαβάσουμε λογοτεχνικά βιβλία που εμπνέονται από το γεγονός αυτό και γενικότερα από την περίοδο της εφτάχρονης δικτατορίας (1967 - 1974). Προτείνουμε και περιμένουμε τις κριτικές:

 
Β. Μάστορη, Κάτω απ΄την καρδιά της, Πατάκης, Αθήνα 2008
Ζ. Σαρή, Τα γενέθλια, Κέδρος, Αθήνα 1987

Β.Παπαθεοδώρου, Άλφα, Καστανιώτης,, Αθήνα 2009

"click... ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ" και στο 7ο Γυμνάσιο!

Αυτή τη χρονιά  το σχολείο μας έχει τη χαρά και την τιμή να συνεργάζεται με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού στο πρόγραμμα "click...ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ". Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες των Γυμνασίων και των Λυκείων, τους οποίους προσκαλεί να ανακαλύψουν την ιστορία και να  τη δείξουν μέσα από τη δική τους οπτική γωνία.

Με ερωτήματα άλλοτε απλά κι άλλοτε πιο σύνθετα, οι μαθητές, εξοπλισμένοι με ένα κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιούν ως φωτογραφική μηχανή, κάμερα και κασετόφωνο, γίνονται «ρεπόρτερ της ιστορίας». Έρχονται σε επαφή με την κοινωνία που περιβάλλει το σχολείο τους, εξερευνούν την πόλη, τη γειτονιά και το χωριό τους, συλλέγουν τεκμήρια από οικογενειακά φωτογραφικά άλμπουμ, πολιτιστικούς θεσμούς και δημόσια αρχεία, και φτιάχνουν τις δικές τους οπτικοακουστικές παρουσιάσεις.

Ήδη είκοσι μαθητές και μαθήτριες από τη Β΄ και τη Γ΄ τάξη  έχουν συγκροτηθεί σε ομάδες, έχουν προσδιορίσει τα θέματα με τα οποία θα ασχοληθούν και είναι σε αναμονή των ερευνητών του ΙΜΕ, οι οποίοι θα βρίσκονται στη Ρόδο την ερχόμενη Δευτέρα και Τρίτη για να συναντηθούν μαζί τους και να καθοδηγήσουν την έρευνά τους.

Παραμονή εξετάσεων...

Αύριο αρχίζουν οι εξετάσεις και είμαστε όλοι πολύ καλά προετοιμασμένοι...Θάρρος παιδιά! Χωρίς άγχος και φόβο, όλα θα πάνε καλά.
Καλή επιτυχία σε όλους!

Δ. Χατζή, Η τελευταία αρκούδα του Πίνδου

Παραθέτουμε παρακάτω τη συνέχεια του αποσπάσματος Η τελευταία αρκούδα του Πίνδου από το μυθιστόρημα του Δ. Χατζή, Το Διπλό Βιβλίο, το πρώτο μέρος του οποίου μελετήσαμε στο βιβλίο των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γ΄ γυμνασίου. Ας το διαβάσουμε (για να το δείτε όλο πατήστε το Διαβάστε περισσότερα στο τέλος):

Αυτό το ταξίδι της Κόνιτσας δεν το 'χε θελήσει, σε κανέναν λογαριασμό δεν το 'χε. Ο ξάδερφος που 'ταν εκεί, αυτός τον έφαγε να σηκωθεί και να πάει —είχανε λέει, να μιλήσουν. Πήγε. Ο ξάδερφος είχε, λοιπόν, και κείνος κάτι λεφτά, αυτόν περίμενε ν' ανοίξουν καθαριστήριον, έτοιμη την είχε και την ταμπέλα, Στεγνοκαθαριστήριον Ο Ήλιος —μαζί να τ' ανοίγανε —μαζί να δουλεύανε —σαν αδέρφια— σίγουρη δουλειά, σίγουρα τα κέρδη —Ντομπρινοβίτες είμαστε τέλος πάντων, κάτι ξέρουμε από τέτοια.
Ο Σκουρογιάννης τον άκουσε, φούσκωσε τα μάγουλα. Αν είναι για τα λεφτά, να του δώσει, του 'δινε μεταχαράς —σκοπό ν' ανοίξει καθαριστήριο δεν είχε κανέναν —κανένας ήλιος δεν του χρειάζεται. Ο ξάδερφος δεν κατάλαβε, δεν τον πίστεψε, τον ζόρισε ακόμα. Γιατί δεν θέλει να την ανοίξουνε τη δουλειά; Τι θα κάνει στο Ντομπρίνοβο; —νέος άνθρωπος ακόμα; Αν ήταν εδώ κανένας Σαββίδης, Γιαννόπουλος, μπορούσε να το εξηγήσει σ' αυτόν τον ξάδερφο πως ο Σκουρογιάννης έζησε έξω προλετάριος τόσα χρόνια —νόρμα, μιστός με κορδέλα στο δεκαπενθήμερο. Τώρα με τη σύνταξη, το μικρό του τον τόκο —δεν ήθελε, δεν χρειαζότανε καμιά δουλειά. Είπε, λοιπόν, πώς παιδεύτηκε πολύ, ήθελε τώρα να ξαποστάσει, το Ντομπρίνοβο, του φτάνει. Κ' είπε πάλι —να στα δώσω τα λεφτά —άνοιξε το, το μαγαζί σου.

Μια πρωτότυπη δράση του ΕΚΕΒΙ με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) με την αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου (23 Απριλίου) απευθύνθηκε σε 12 από τους διακεκριμένους συγγραφείς που θα λάβουν μέρος στη φετινή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης ζητώντας τους να προσφέρουν ο καθένας ως συμβολικό δώρο προς τα παιδιά μια επιστολή / μήνυμα για τη χαρά της ανάγνωσης και την αγάπη για τα βιβλία.

Η πρώτη επιστολή ήρθε από τη συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου, ας την απολάυσουμε:
Αγαπητά παιδιά,

Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας - είναι πιο καταπληκτικές! Θυμάμαι πως όταν διάβασα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου ένιωσα ανακούφιση: αν ναυαγούσα σε έρημο νησί, όχι μόνο θα επιζούσα αλλά θα περνούσα τέλεια. Τα βιβλία καθησύχασαν τους φόβους μου: κατάλαβα ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια κι ότι ποτέ δεν θα βαδίσω μόνη – τα βιβλία θα με συνοδεύουν σαν ζωντανά πλάσματα, θα με παρηγορούν και θα χαϊδεύουν την ψυχή μου. Τώρα που σας γράφω, θυμάμαι ότι συχνά η ψυχή μου ήταν ταραγμένη: είχα ένα σωρό προβλήματα στο σχολείο και στο σπίτι· ένιωθα αγωνία και, μια νύχτα, νομίζω πως είδα φάντασμα.

Όμως, θυμάμαι επίσης πως, όταν ήμουν παιδί σαν εσάς, η καλύτερη ώρα της μέρας ήταν όταν διάβαζα τα βιβλία που τότε ονομάζαμε «εξωσχολικά». Τα εξωσχολικά ήταν πιο αστεία και πιο συγκινητικά από τα σχολικά, πράγμα φυσικό εφόσον το βιβλίο της γραμματικής δεν είναι αστείο και συγκινητικό. Ωστόσο, αν είμαστε τυχεροί κι έχουμε συμπαθητικούς και γλυκούληδες δασκάλους, η γραμματική, η αριθμητική, η ιστορία, η φυσική είναι κι αυτές σχεδόν αριστούργημα.

Επιστρέφω όμως στα μυθιστορήματα, στα διηγήματα, στους μύθους. Η χαρά της ανάγνωσης ήταν, κάπου κάπου, στενοχώρια. Τι παράξενο ε; Μερικές φορές, οι ιστορίες ήταν λυπητερές, στα παραμύθια οι ήρωες περνούσαν τα πάνδεινα: ένα κοριτσάκι που πουλούσε σπίρτα πάγωσε μέσα στο χιόνι, ένα αγοράκι χάθηκε στο άγριο δάσος... Παρότι έκλαιγα γοερά, ήμουν ευχαριστημένη: ένιωθα «κάτι». Θέλω να πω, δεν μπορούμε να χαμογελάμε διαρκώς: οι άνθρωποι γίνονται σοφότεροι νιώθοντας, κάπου κάπου, λύπη, οίκτο, αγανάκτηση. Κυρίως όμως, γίνονται εκστατικά ευτυχισμένοι: δοκιμάστε να ζήσετε τη ζωή του αναγνώστη και θα με θυμηθείτε.

ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο του ΕΚΕΒΙ